Overgave
Rini van Vught
9 daagse retraite Stoutenburg 20-28 oktober 2005

Het thema van deze eerste 9 daagse is overgave. Het is een prachtig thema en verwijst direct naar de overgave die de werkelijkheid eigenlijk in zich draagt. Overgave is! De innerlijke honger naar overgave, in de kern van jezelf is hiervan een gevolg.  De behoefte om de totale overgave te  bevorderen in zichzelf. In het eigen autonome wezen door te luisteren naar de innerlijke roeping en deze centraal te stellen. In de eerste plaats gaat het erom alle dualiteit tussen je menselijke verlangens en je autonome verlangens tot rust brengen. Praktisch houdt dit in dat het afgescheiden zijn radicaal wordt gerelativeerd. Opdat je eigen geloofssysteem en gedachtegoed opgenomen worden in een veel groter geheel en elke tweeheid ten slotte in zijn geheel wegvalt. Dan kan de zijnservaring zijn intrede doen en is de geen tweeheid realiteit. Men ervaart dan, dat wát in de ervaring verschijnt en het oorspronkelijke Zelf dát ervaart, niet verschillend zijn. Het oorspronkelijke Zelf-Zijn is geen persoon, lichaam of geest maar neutraal, open en leeg Bewust-Zijn. De opheffing van alle beperkingen en dualiteit, heeft de ervaring van ruimte, leegte, neutraal bewustzijn tot gevolg. Deze leegte en ruimte blijkt hetzelfde als gelukzaligheid te zijn. Als alle zogenaamde tegenstellingen opgaan in geen tweeheid is er iets onuitsprekelijks, waarvan alleen kan worden gezegd dat er geen scheidingen zijn. Het enige wat je kunt doen is zo lang mogelijk intern oplettend jezelf blijven, maar dit geheel steeds meer ontspannen laten en zo laten zuiveren. Uiteindelijk is het dus de volledige overgave waar het om gaat.

Bij de ontplooiing van het bewustzijn van de afwezigheid van tweeheid zak je steeds verder in een overgave. In deze ervaringsfeer zijn de hoogste werkelijkheid van het oorspronkelijke zelf-zijn en die van de wereld en de kosmos identiek. Alles is daarin aanwezig zonder werkelijke scheiding: het zelf, de anderen, de wereld. De stof met zijn vormen wordt in de schepping herkend zonder dat het tweeheid veroorzaakt. Het geloof dat de zintuiglijk waargenomen zaken de hoogste werkelijkheid zouden zijn wordt als een begoocheling ervaren.  De non-dualiteit, die men zelf is, is stilte en liefde. Daarom ontstaat er spontaan een levenshouding waarin de stilte centraal staat en een leven vanuit de liefde. Het is geen geloof, maar een directe ervaring in het alledaagse leven dat dat jezelf, de anderen en de wereld aanwezig zijn “in een sfeer” zonder werkelijke scheiding.

Als visie is het non-dualisme een levensbeschouwing waarin alle grenzen/scheidingen radicaal wegvallen. Het maken van scheidingen is de oorzaak van praktisch alle problemen in de samenleving en voor het individu dat zich afgescheiden acht. Afscheiding is de oorzaak van steeds nieuwe conflicten. De oplossing van de problemen is de radicale relativering van de scheiding, naast de zijnservaring waar geen tweeheid is en waar alles en iedereen is opgenomen. Daarin blijven wel verschillen, maar de Eenheid wordt hierdoor niet verbroken.

De overgave en de wens om heel te worden, één te worden, komt eigenlijk uit je diepste niveau van Zijn. Er kunnen soms nog wel ego stukken tussen zitten, maar in je diepste Zelf staat de éénwording héél wording centraal. Het is een totale overgave aan de stilte. Het is de stilte bewonen, de stilte Zijn. Het lijkt wel een identificatie met de stilte. In het identificeren zit wel een zeker zelfgevoel. Naarmate je daarin ontspant ontstaat een helderbewustzijn, een ervaren dat je Zelf Stilte bent. De helderheid is geen ego maar een intern open Zelf-zijn. ‘Ik ben’ Wanneer je de komende negendaagse woestijndagen gaat doen, in stilte en afzondering, ga je je steeds meer richten op de stilte.  Zo maak je geleidelijk aan de geest leeg en los van het ik wat zich richt op de stilte, en naarmate je ontspant ontplooit zich de absolute Stilte. Je zakt vol overgave weg in de absolute Stilte. Doen door niet te doen, pure oorspronkelijke ontspanning. De ervaring van de Stilte te Zijn, is geen ervaring maar enkel overgave!
Door voorgaande kun je ontdekken dat we eigenlijk in de oorsprong die overgave Zijn.
Deze overgave is ook duidelijk terug te herkennen in onze seksualiteit. In het orgasme lossen we geheel op in overgave naar die ander. De innerlijke honger naar overgave, in de kern van jezelf, komt terug binnen het orgasme. De liefde, het oplossen van het ego, en de overgave zijn een directe expressie van het verlangen naar éénwording, naar héélwording! Het autonome authentieke oerverlangen naar vrijheid.  Het enige wat je kunt doen is zo lang mogelijk intern oplettend jezelf blijven, maar dit geheel steeds meer ontspannen laten en zo laten zuiveren. Uiteindelijk is het dus de volledige overgave waar het om draait.