De Oorsprong
Door Rini van Vught
Tekst van de afsluitingsdag 1 november 2004

Het oorspronkelijke is Dat wat er leven aan geeft. Bij een onderzoek in de directe ervaring over wie je zou zijn kun je ervaren, dat er een denker, gevoelens en een lichamelijkheid is. Als er echter niets naar de denker “luisterde” of niets naar de lichamelijkheid “kijkt” of niets een “ervaren” over de gevoelens gaf, zou er geen bewustzijn over zijn. Je bent dus Dat wat er leven aan geeft. Het voelen denken en de lichamelijkheid is daarmee een object gebleken. Enkel een verschijnsel in het oorspronkelijke leven.

Er is dus eerst een directe ervaring, vervolgens gaat er een denker overheen, vervolgens worden de waarnemingsprikkels als persoonlijk bedacht en wat overblijft van de oorspronkelijke waarneming zijn emoties. Hierin kun je direct ervaren dat de oorsprong in zijn oorspronkelijke aard onpersoonlijk is. Wat persoonlijk is blijkt niet meer dan een bedachte illusie over de werkelijkheid te zijn. Een herinnering of herkenning opgeslagen in je geheugen. Herinneringen en herkenningen zijn altijd gerelateerd aan je verleden en staan los van je directe ervaring in het eeuwige NU. Bedenk ook dat het verleden al is geweest, en het bedenksel je weerhoud om in de directe ervaring te blijven.

Het oorspronkelijke is niet te vangen in woorden of enige vorm. Alle woorden en vormen die bestaan zijn een slechts een fragmentatie van Dat wat er leven aan geeft. Het kan nooit de gehele oorsprong omvatten. Gedachten en dus woorden kunnen het oorspronkelijke niet omvatten, ze kunnen alleen naar iets verwijzen dat “groter is” en “verder” gaat dan alle woorden en vormen te samen. Het oorspronkelijke Is, alle vormen en geheel vormloos. Verstandelijk niet te grijpen en toch is er alleen maar zekerheid. Het is het oorspronkelijke weten wat niet terug grijpt op tijd.

De directe ervaring vindt altijd plaats in de aandacht of bewustzijn. Dat wat je kent als aandacht is een eigenschap die gerelateerd is aan het oorspronkelijke. Aandacht is bewustzijn wat ergens zijn licht op laat vallen. Of het licht van het bewustzijn. Elke ervaring speelt zich daarin af.
Of het nu vrij of gebonden is, binnen die aandacht speelt zich het waakbewustzijn af.
Als je aandacht helemaal open is, dus niet gericht op één specifiek onderdeel maar op Dat wat er leven aan geeft dan kan elke mis identificatie gaan oplossen. Het is wonderlijk te merken dat je je aandacht kunt richten en daarmee een werkelijkheid creëert. Je enige en eigen werkelijkheid wordt daarin als het ware geschapen. Of hier een ik aan te pas komt is de vraag.
Dit licht schijnt alle kanten op en alle mogelijke gevoelens en ervaringen spoelen er door heen. Je oorspronkelijkheid kijkt en staat helemaal los van alle verschijnselen en vormen.

Je oorsprong is er in het waakbewustzijn maar ook in je onderbewustzijn. Als je slaapt is er nog steeds Dat wat er leven aan geeft. Het oorspronkelijke heeft geen vormen of verschijnselen nodig om er eenvoudig weg te Zijn. Als er een directe gerichtheid vanuit het waakbewustzijn op je oorsprong blijft zonder in het waakbewustzijn te kruipen is het volkomen ontwaken gerealiseerd.
Het is je Aandacht richten op de De Aandacht!