Meditatiedag 20 december 2006
Door Rini van Vught
20 december 2006

Verlichting kun je alleen ontdekken in jezelf als de liefde die geen grenzen stelt.

Wat blijft er van je over als vereenzelviging verdwenen is met welke vorm ook in het bijzonder? Licht ! Er is geen gedachte en geen gevoel meer van een ik waarin er iets verschijnt. Dus of die vorm nou vlees eet of niet boos is of lief, mooi of lelijk is niet relevant. Het zegt niets over het licht dat “de verlichte” is. Dus kwaliteiten van de verschijnselen zegt niets over “de verlichte”   Duizenden levens in onthechting brengt ons niets dichter bij de verlichting. We zijn simpelweg de verschijnselen niet, en sleutelen aan iets wat je niet bent is niet zinvol.kan geen oplossing brengen. Zolang je denkt dat je iets bent zit je nog vast, maar besef dat je niets met dat verschijnsel of lichaam ook maar iets van doen hebt evenmin als van een lichaam van een ander. Het probleem verdwijnt als je niets meer van dat alles bent.
Het zuivere licht van de liefde. Daarnaast zijn er ook geen tien verlichte meer op aarde maar er is slechts één licht.

Je denkt en voelt en beleeft je zelf als een lichaam en als persoonlijkheid of je doet dat niet meer. Voor wie dat niet doet is er enkel licht en bewegingen van het licht. Er is een weten dat jezelf en die ander niets anders dan dat licht met of zonder beweging. Of dat nu rookt of vlees eet, vegetariër is of ascese verricht. Het doet er niet toe.Verlichting is van niets afhankelijk.

Een guru neemt je mee naar het licht wat je allang bent. Je zoektocht is een zoeken naar dat licht wat je allang bent. Er zijn geen gradaties, je ziet het of je ziet het niet. Zo kan langzaam aan ook het licht als verschijnsel weer gaan samenvallen met het licht wat je al bent. Als elke claim of vereenzelviging met lichaam, zintuiglijkheid, persoonlijkheid, emotionaliteit, etc verdwenen is daar gaat het om. Je bent  elk idee en elk gevoel hieromtrent kwijtgeraakt of niet. Daar gaat het om.

Verlichting kun je alleen ontdekken in jezelf als de liefde die geen grenzen stelt. Er is maar een licht er is maar een liefde. Liefde is jezelf herkennen/weten in de ander. Je herkent/weet het licht van jezelf in de ander de herkenning/weet van de stilte die ik ben in de ander
Liefde is niet een kwestie van geven of ontvangen maar een kwestie van weten.
Maar hoe gaat dat dan in het dagelijkse leven?
Realisatie is de bewustwording van onbeperktheid, maar je gedachten zijn nog steeds vervuld van begrenzing. De realisatie is dus eenvoudiger als ernaar te leven. Onze uitdaging ligt daar om die realiteit die verder reikt dan het denken en het verlangen om die op alle mogelijke manieren in ons leven tot uitdrukking te brengen.
We plegen daarom steeds een zelfonderzoek om te kijken naar onze oude gewoonte en patronen. Het is gemakkelijker als je daarvoor een indeling hanteert over spiritualiteit. Op het vlak van de spiritualiteit maken we onderscheid tussen bewustzijnstoestanden en bewustzijnsstadia.
Toestanden zijn tijdelijk, stadia zijn permanent.

Bewustzijnstoestanden verdelen we onder vier toestanden van waken:

Waken, dromen, droomloze slaap en eenheidsbewustzijn
Of: normaal, subtiel (droom), Causaal (vormloos) en niet dualistisch bewustzijn.
(Eenheidsbewustzijn).

De  bewustzijnsstadia zouden we kunnen onderverdelen in:

Egocentrisch                 =         Ik zorg voor mezelf
Etnocentrisch                =         Ik zorg voor mijn stam, mijn land
Omnicentrisch               =         Ik zorg voor alle mensen ongeacht ras, kleur, geslacht                                               of geloof         
Kosmo(s)centrisch        =         Mannelijk en vrouwelijk worden in mij geïntegreerd
                                              en mijn zorgzaamheid bereid zich uit naar alle bewuste 
                                              wezens.                                 

Wat houdt dit in, we kennen allemaal piekervaringen zonder de top van de piramide te hebben bereikt. Maar iemand die in het Egocentrische stadium een piekervaring heeft van non-dualiteit wordt vaak alleen maar Egocentrischer. Waarom? Omdat je dat ervaart als een bevestiging van je stadium en dat het goed is. Een eenheidservaring bij iemand die etnocentrisch is zou het kunnen interpreteren als een zijn met Jezus. (leid tot fascisme) 
Deze zelfde ervaring vanuit het egocentrisch zou kunnen leiden tot ik ben Jezus.

Uit onderzoek is gebleken dat  hoe langer je ondergedompeld bent in een ander, niet gewone of meditatieve bewustzijnstoestand, hoe sneller door het betreffende bewustzijnsstadium heen gaat. Dit houd in dat het integrale bewustzijn dat zo rond de 5% ligt in 4 jaar meditatie stijgt naar bijna 40 %. Dus hoe meer je ondergedompeld wordt in ontwaakte bewustzijnstoestanden hoe sneller je een stadium doorloopt.

Wanneer je vanuit het nu moment start wordt alles weer kaal en leeg. Dat is hetzelfde als dat Gras groen is, De meeste weten misschien nog wel van reiki 3 dat je steeds verschillende boeken hebt moeten lezen met een ander godsbegrip. Maar liefst 10 boeken met ieder een ander godsbegrip. Eerst waren er diverse mensen die problemen hadden met het begrip God.
Uiteindelijk hebben ze het begrip losgelaten en werd het mogelijk weer een meer open en daardoor bruikbaar begrip. Net als groen, weer even kaal, naakt en leeg.

De ruimte van je bewustzijn is altijd hetzelfde. Wat verandert, is dat wat zich binnen de ruimte in je bewustzijn bevindt – de gewoonte - getrouwe maar volkomen ineffectieve manier van leven wordt zichtbaar. Gewoonten kosten veel energie, wanneer die energie ter beschikking komt, ontstaat er een gevoel van verdieping.Wanneer je daarop vertrouwt dan wordt het subtieler. Realisatie draagt pas vrucht als het zich manifesteren kan in het allerdaagse leven.                                                                                                         


Liefs Rini